FİLİSİTNLİ ANDELİP’İ HATIRLADIM…
“Ben sözümü cesedimle söylemeyi tercih ettim…”
(Andelip Halit )
Nereden düştü bu fotoğraf zihnime bunca aradan sonra, belki de Müslüman Genç benden böyle bir yazı istediği için… 2002 ‘de vurulmuştu Andelip. Filistin’de. 2009′dayız ne değiştiİ? Hiç bir çocuk yeterince büyüyemiyor hala Kudüs’te.
Andelip; güzel
kızlara konan güzel isimler. Andelip, bülbül demek,
tüm aşk edebiyatının baş kahramanı… Andelip,
Filistinli idi, Andelip yirmi yaşında idi, Andelip çok
güzel… -di-,-di-,-di-… Bir sayıklama gibi
Andelip’i size anlatabileceğim tüm betimlemelerin
arkasında aynı takılar, di’li geçmiş zaman takıları.
“Bir Andelip var-dı-, dünyada…” Artık yok. Artık
katillerin savaş çığlıklarını ve işgal edilmiş bir
ülkenin hıçkırıklarını duymayacağı bir yerde. Ölmeden
önce dünyanın en ciddi yüz ifadesiyle, kırık bir
aynanın önünde defalarca çalıştıktan sonra çıktığı
kameranın önünde… Endülüs Fatih’i, Tarık Bin
Ziyad’ın seferden dönmemek için yemin ettikten sonra,
gemilerini yakan tayfalarının yüz ifadesiyle
konuşuyor: “Allah yolunda öldürülenlere ölüler
demeyin…”
Halbuki bahardır mevsim, halbuki yirmidir yaşı,
halbuki uzun siyah saçları üzerine yüzlerce şiir
yazılabilir, halbuki adı bile Andelip iken… Bir kız
çocuğu niçin ölmek ister Filistin’de? Ve bizler niçin
duymayız, bu kız çocuğunun mutsuzluğunu,
vatansızlığını ve acı çığlıklarını? Bir kız… hem de
bahar bahar, hem de bülbül bülbül, niçin sözünü
cesediyle imzalar? Niçin ölümden başka yaşayabilme ve
yaşatabilme şansı yoktur Filistinli çocukların?
CNN muhabiri hayret ediyor, Andelip’in evine…
Mahallenin tüm kadınları sanki kına gecesine süsler
gibi süslemişler Andelip’in üstü açık tabutunu.
Kırmızı güller, yeşil örtüler ve üstü açık bir tabutta
tüm görkemiyle yatan kanatları kesik bir melek,
Andelip. Yanında yöresinde en büyüğü on yedi, on sekiz
yaşlarında ancak… çocuklar, çocuklar, sapan taşları
ve tekbirler, sloganlar, sloganlar, burnu havaya
dikilmiş ve göğü kurşunlayan kalaşnikoflar… Tarraka
Tarrakka… Tak tak tarraka… Göğü tarayan –boş yere
Andelip ölü halbuki- bu sesleri çok iyi tanıyorum ve
bana hiçbir korku vermedikleri gibi hiçbir coşku da
getiremiyorlar, Andelip öldü diye sevinecek miyim?
Bugün Andelip’in düğünü mü, yası mı belli değil.
Andelip’in annesine güller getiriyor tüm Filistinli
anneler. Hamile kadınlar karınlarında taşıdıkları
kızlarına onun adını koymaya yeminler ederek,
Andelip’in anne ve babasını tebrik ediyorlar. Andelip
ahh.. Andelip, gidiyorsun, hoşça kal kardeşim, hoşçakal
sevgilim,hoşçakal bülbülüm, hoşçakal vatanım,
hoşçakal gençliğim, hoşçakal siyah saçlarım, bugün
gidiyorsun…
İnsanlar gider, yollar biter, kader döner… Ama Allah hep vardır… Onun işaretlerinden olan Mescid-i Aksa’ya selam ile…
